Een r.k. kerkelijke uitvaart na euthanasie?

Een kwetsbaar onderwerp. Heel kwetsbaar. Verschillende keren heeft er in een krant een bericht gestaan dat een pastoor een uitvaart weigerde voor iemand die overleed na euthanasie.
Ik citeer uit de Handreiking van de Nederlandse r.-k. bisschoppen ‘Pastoraat rond het verzoek om euthanasie of hulp bij suïcide’ (2005): ‘De bisschoppen willen de geloofsovertuiging, dat euthanasie geen goede weg voor mensen is behoeden. Daarmee is onverenigbaar, dat katholieken die daar innerlijk vrij voor kiezen, een kerkelijke uitvaart krijgen. Het is onsamenhangend tegelijk als kerk tegen euthanasie te zijn en een katholiek, die zo stierf, vanuit de kerk te begraven. Dat kan ergernis geven, omdat de uitvaart de indruk kan wekken, dat de kerk het met euthanasie eens is.’ Tot zover dit citaat.

Zoals gezegd – een groot probleem, zeker ook emotioneel, omdat  euthanasie in het algemeen genomen geaccepteerd is, mits uiteraard toegepast met alle zorgvuldigheid en respect die daarbij horen.

Het verhaal dat in een situatie als deze het meeste indruk op me maakte is het volgende:
In A. was een nog jonge vrouw van achter in de vijftig overleden. Het eerste wat de familie meedeelde was dat een uitvaart in de kerk waar ze ieder weekend heel trouw kwamen, niet ging. Waarom niet? Ze vertelden: ‘Mama was al heel lang ziek, en ze bleek veel zieker te zijn dan iedereen had gedacht. Maar ze was gewoon taai, ging door, klaagde nooit.  En toen, zomaar, zat de kanker door haar hele lichaam – niet alleen in haar hoofd, maar ook in de longen, de lever en de botten. Je zag aan haar gezicht dat ze heel veel pijn had. Maar aan die pijn konden ze bijna niets te doen. De dokter was een goeie, die heeft van alles geprobeerd, maar het hielp niet. Toen kon mama niet meer. Maar haar hart was veel te sterk. Ik denk dat mijn hart er al lang mee was opgehouden. Mama wilde zo graag gaan, ‘naar de overkant,’ zoals ze zelf zei. Naar de anderen die haar daar zeker zouden opwachten. Ze was moe, doodmoe. Ze kon niet meer, en dat kan ik wel tien keer achter elkaar zeggen, zo erg was het. We hebben er samen over gepraat, met elkaar en met de dokter. En er kwam nog een dokter bij. Die begreep het ook. Hij zag het ook. Toen hebben we een datum afgesproken dat mama mocht gaan. Het duurde nog wel even, maar het was goed. Mama werd er rustiger van, en wij werden rustiger omdat zij rustiger was. Maar het was wel raar om te weten wanneer het einde zou zijn, om dan echt afscheid te nemen.  Maar we vonden het goed voor mama, en dan was het ook goed voor ons. En we hebben elkaar nog veel verhalen verteld, zo van: ’Weet je nog?’  En we toen ook nog wel gelachen.’

Nadat de datum van het overlijden was bepaald, voor in het geval dat de natuur nog niet zelf had ingegrepen,  gingen ze naar de pastoor. Ze vertelden dat mama nu wel heel erg ziek was en niet meer kon, en dat ze op die datum mocht sterven. Zou de pastoor haar de ziekenzalving willen geven? Nee, dat wilde hij niet. Want euthanasie mocht van de kerk niet, en daar kon hij niets aan veranderen.

Ze vertelden verder: ‘Nadat mama was overleden zijn we weer naar de pastoor gegaan, en we vroegen of mama in de kerk mocht komen en of de pastoor dan de mis voor haar wilde doen. Maar dat wilde hij niet. En nou zijn we heel moe en nog verdrietiger dan eerst.’  De tranen sprongen me in de ogen, en geloof me, dat gebeurt niet gauw. We waren stil, allemaal.

‘Wilt u mijn vrouw zien?’ vroeg hij mij. ‘Graag, als dat mag.’ Hij ging me voor naar de kamer waar zijn vrouw lag opgebaard en verontschuldigde zich omdat het er nog zo kaal was, want de bloemen waren er nog niet – ‘Die zijn wel besteld, ze komen morgen.’ Voor mij ging er een enorme rust van haar uit. Het was goed zo.

We gingen terug naar de huiskamer.
‘We redden het wel zonder pastoor,’ gaf ik aan. ‘Laten we maar eens verhalen gaan vertellen.’
Natuurlijk hebben we voor mama gebeden, en we hebben haar met zijn allen gezegend. Het was goed.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s