Kind en Rouw 1

Onlangs was ik gevraagd tijdens een open dag verhalen te vertellen over ‘Kind en Rouw’.  Een boeiend onderwerp – nog steeds. Het blijft een verdrietig, kwetsbaar en vaak moeilijk thema.
In een aantal fragmenten wil ik opschrijven wat ik die dag zoal heb verteld.

Wees open naar kinderen toe.
Het lijkt zo logisch, maar in de praktijk valt het nogal eens tegen omdat je als volwassen doorgaans ook niet buiten schot blijft.
Openheid naar kinderen toe levert je heel veel op. Als je over de drempel van kwetsbaarheid heen durft te stappen geef je zowel het kind als jezelf heel veel kansen om te zijn zoals zij zijn en zoals je zelf bent.
Daarbij komt: kinderen rouwen als het ware in stukjes: het ene moment kunnen ze heel diep verdrietig zijn  om dan zomaar weer tot de orde van ‘hun’ dag over te gaan. Als ze maar mogen zijn zoals ze zijn…. de dood verzwijgen gaat niet, want als je de dood verzwijgt verzwijg je ook het leven.
Ouderen kunnen ons daar veel over vertellen.
Een van de verhalen die me nog heel helder voor de geest staat is het volgende:
Ik was gevraagd naar een gezin te gaan waar een kindje net na de geboorte was overleden. Na afloop van het gesprek liep ik zomaar even over de begraafplaats, op zoek naar de plek waar kindjes worden begraven. Toen hoorde ik in het grind voetstappen achter me die langzaam dichterbij kwamen. Vervolgens sprak een vrouw op leeftijd me aan: ‘Zoekt u iets?’ Omdat het in een dorp was waar iedereen elkaar kende vertelde ik bij wie ik was geweest.
De vrouw keek me aan en zei: ‘Weet je wel dat er nu alsnog moeders die er vroeger niet bij konden zijn hun kindje begraven?’
‘Is dat bij jou ook zo?’ vroeg ik haar. Ze knikte stom, en er kwamen tranen in haar ogen.
‘Hoe heet jouw kindje?’ vroeg ik haar.
‘Het heeft geen naam.’ Dat geloofde ik niet en ik vroeg haar welke naam ze voor het kindje in gedachten had. ‘Heel gewoon, Marietje.’
Samen zochten we een paar dikke kiezelstenen uit en ik vroeg haar op beide de naam ‘Marietje’ te schrijven.
Eén steentje heeft ze toen op een beschut plekje  in de grond gestopt – het andere nam ze mee naar huis.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s